اين درخت با تنه هاي فراوان و انبوه ، با شاخه ي شكننده داراي فوايد زيادي است. پوست شاخه هاي ان را خشك مي كنند و براي درمان بيماري هايي چون يرقان ، سنگ كليه و سنگ صفرا و رفع اعتياد به كار مي برند . در كشور هاي چين و ژاپن از دير زمان از ان استفاده مي كردند. 

پوست ريشه زرشك به صورت استعمال خارجي و 4 گرم در نيم ليتر اب جوشانده معادل سه فنجان در روز بين دو غدا بنوشيد . و در طب سنتي ان را گرم و خشك ، قابض و مدر مي دانند . 

جوشانده ي شاخه هاي جوان همراه با برگ آن ، براي پيشگيري از گسترش بيماري هاي دهان و دندان به صورت موضعي ( مزه مزه كردن) مصرف مي شود.

ميوه زرشك سته ، يعني گوشتي و شبيه انگور كوچك و به رنگ زيباي زرشك است.

زرشك (دانه دار و بي دانه ) از ديد طب سنتي سرد و خشك است. در قدار كم قابض و در مقدار زيادتر مسهل و مدر مي باشد و نيز شامل خواص زير است:

مقوي قلب ، صفرابر،مسكن حرارت معده و كبد و بندآورندهْ خون از بواسير .

براي بيماران سرد مزاج بايد با ادويه ي گرم و خوش بو مانند سنبل ،طيب يا قرنفل مصرف شود . از آب زرشك براي درمان مسموميت ها و پيشگيري از استفراع استفاده مي كنند و تب بري قوي است.

مقدار مصرف هر وعده اب زرشك ، صد گرم (حدود نيم ليوان ) و از زرشك خشك پانزده گرم بسنده خواهد بود . كساني كه سرفه مي كنند بايد اب زرشك را با كمي عسل بنوشند . 

يونانيان و رومي هاي قديم با زرشك آشناي داشته اند. سيمون ژانون سي در قرن هشتم ، نخستين كسي است كه ان را به عربي بربريي ناميد . 

از نشانه ها پيداست كه از ديرباز ، زرشك را در ايران مي شناخته اند و از خواص ان اگاهي داشته اند . در تاريخ امده است كه حكيم زكرياي رازي زرشك را براي ادمي مفيد تشخيص داده و به هارون الرشيد خليفه ي عباسي سفارش كرده است كه براي درمان تب ،عطش و التهاب از اب زرشك بنوشد .

غرغرهْ ده گرم زرشك كوبيده در صد سانتي متر مكعب اب كه يك دقيقه جوشيده باشد ،گلو درد را درمان مي كند و نوشيدن دو فنجان از ان براي مداوا و تسكين موقتي تنگي نفس مفيد است.

اين ميوه داراي حدود شش درصد اسيد هاي ماليك و تارتاريك مي باشد و به همين علت ترش مزه است . حدود چهار و نيم درصد قند دارد و ويتامين ث يا اسيد اسكوربيك ،اسيد ماليك ان 6/6 درصد ، داراي مواد پكتيكي ، صمغ ، نوعي اسيد عطري و پاره اي نمك هاي معدني است . 

در هر ميوه زرشك ( زرشك دانه دار) دو دانه و گاهي سه دانه ديده مي شود.ساييدن دانهْ زرشك براي درمان زخم روده به كار مي رود . 

در اروپا شرابي از زرشك مي سازند كه براي مداواي تب و همراه با داروهاي ديگر براي رفع برخي انگل هاي دستگاه گوارش به كار مي رود . در ضمن اين شراب ترش مزه است و اثر قابض دارد . 

در بيماري هي دهان به ويژه ورم لثه و واگذاري ان توصيه شده است كه بيمار برگ درخت زرشك را بجود يا جوشيده و صاف كرده ي ان را مزه مزه كند . در بيماري دهان به علت كمبود ويتامين ث آسكوربيك نيز بسيار مفيد است . جوشاندن برگ زرشك براي مداواي اسهال استفاده مي شود . كوبيدن برگ تازه زرشك را براي مداواي زخمها به صورت استعمال خارجي به كار مي برند .

گل زرشك نيز داراي ماده ي الكالوييدي است به نام اوكسياكانتين در پزشكي استفاده مي شود .