برای اولین بار دانشمندان مشاهده كرده اند چگونه آب ملكول های پروتئینی را لیز و روان كرده و به این ترتیب با تسهیل حركت آنها انجام اعمال مختلف را ممكن می سازد. 
به گزارش ساینس دیلی، محققان دانشگاه اوهایو با استفاده از پالس های نوری فوق سریع ، چگونگی تماس آب با ملكولهای پروتئین و تسهیل حركت برای عملكردشان را آشكار ساخته اند.
محققان امیدوارند یافته های فوق به آنها كمك كند روزی به درمانی های جدید بیماری هایی مانند آلزایمر و پاركینسون دست یابند.
پروتئین ها ملكول های پیچیده ای هستند كه ساختار محافظ اصلی سلولهای گیاهی و حیوانی را تشكیل می دهند و در تنظیم واكنش های شیمیایی نیز دخالت دارند.
شكل و حركات یك پروتئین عملكرد آن را تعیین می كند و دانشمندان مدتهاست پروتئین هایی را شناخته اند كه عملكردشان متوقف می شود مگر آنكه در آب غوطه ور شوند.
ملكولهای آب وقتی به ملكول پروتئین می رسند سرعت حركتشان كند می شود.
آب لایه بسیار نازكی كه ضخامت آن فقط به اندازه سه ملكول است را اطراف پروتئین تشكیل می دهند و این لایه عامل اصلی حفظ ساختار پروتئین و انعطاف پذیری آن بوده حركات آن را تسهیل می كند. ملكولها به سرعت حركت می كنند و در عرض جزئی از ثانیه تغییر محل می دهند و به همین دلیل مشاهده آنها دشوار است.
اما اكنون دانشمندان برای اولین بار توانسته اند حركات ملكول های آب در محل های مختلف روی ملكولهای پروتئینی بزرگ تر را نقشه برداری كنند و ببینند چگونه این حركات بر شكل و عملكرد پروتئین تاثیر می گذارند.
این محققان در نظر دارند در آینده چگونگی تاثیر آب بر واكنش پروتئین ها با یكدیگر و با ماده ژنتیكی شان را مورد بررسی قرار دهند.
منبع:جام جم